مطلب ذیل درخصوص زنده یاد دکتر سولماز فهیمی از شاعره های شناخته شده اردبیلی با اصالت شهرستان بیله سواری عینا در اینجا نقل و قول شده است.روح شان شاد و یاد و خاطرشان جاودانه باشد انشاالله.

سولماز فهيمي

1356-1386

30 ساله

بيله سوار

سولماز فهيمي شاعره شهير ترک زبان اهل دشت مغان در سن 30 سالگي درگذشت. سولماز در روز 19 خردادماه سال 1386 دار فاني را وداع كرد و پيكر اين شاعره بزرگ در قطعه 88 هنرمندان بهشت زهراي تهران به خاك سپرده شد. آنچه در پی می آید زندگی نامه سولماز است که از مقدمه کتاب او �لیسان یاغیشی� چاپ سال 1386 اقتباس شده است.

سولماز فهمی در اوّل آذرماه 1356 در شهر بیله سوار، از توابع استان اردبیل به دنیا آمد، امّا تولّد او به صورت رسمی در 24 - اسفند 1353 قید شده است. به همین خاطر او به دلیل استعداد و علاقۀ خاصّی که از خود به درس خواندن نشان می داد،توانست در 5-4 سالگی به مدرسه برود.

پدر سولماز که شغل معلّمی داشت، در شکوفایی استعداد او بسیار مؤثر بوده است. نیز با راهنمایی مربیانش در همان دوران کودکی می توانست در مراسم و جشن های ملّی و مذهبی به دکلمه اشعار حماسی و انقلابی شاعران دیگر بپردازد و با برنامه های رادیو اردبیل همکاری نماید.

سولماز با الهام از سهندیۀ شهریار، اوّلین شعر خود (ایرانیم)را سرود و با خواندن آن در مراسم سالگرد وفات شاعر نام آشنای ایران،(شهریار)نزد دیگران شناخته تر شد.

سولماز با آن که در سال سوَم دبیرستان در کنکور دانشگاه ها شرکت کرد و با رتبۀ117 نمرۀ قبولی گرفت،امّا سال بعد ، در رشتۀزبان و ادبیّات فارسی دانشگاه علامۀ طباطبایی مجدّداً قبول شد و ثبت نام کرد. درسال 1378نیز در همان رشته در امتحان فوق لیسانس دانشگاه تهران پذیرفته شد و این مرحله را با نمرۀ20در سال1380به پایان برد.

درسال1381به بورسیۀ دانشگاه تربیت معلّم آذربایجان ،به دورۀ دکتری دانشگاه علامۀ طباطبایی وارد شد. از سال1381هم زمان با تحصیل در دانشگاه، با عنوان مدرّس به تدریس در دانشگاه های علامۀ طباطبایی، شهرری و شاهد مشغول بوده است.

قریحۀ شعری سولماز از همان آغاز کودکی در وی مشهود بود. مطالعات و تحصیلات کلاسیک ادبی موجب شده شعر سولماز بیشتر به سمت غزل با مضامین اخلاقی و اجتماعی گرایش پیدا کند. استقبال از اشعار شعرای مشهور،از جمله شهریار و پروین اعتصامی،از دیگر خصوصیات شعری سولماز می باشد.به همین خاطر می توان سبک شعری وی را بیشتر به شاعران کلاسیک فارسی تشبیه کرد. با این حال ، سولماز شاعری متدیّن، متعهّد و علاقه مند به ارزشهای دینی و اخلاقی است؛ از بی عدالتی ها و فاصلۀ بین ثروتمندان و فقرا انتقاد می کند و هم جنسان خود را به رعایت اصول اخلاقی و دینی ترغیب می کند؛ در این زمینه ، غزل زیبا و پر محتوایی که با عنوان (قادین=زن)به رشتۀ نظم کشیده، به لحاظ دفاع از مقام و موقعیّت شایستۀ زن در اجتماع ، شایان توجّه و دقّت است.

همچنین سولماز، ارادت خود را نسبت به مقام والا ومعنوی پیامبر اسلام و ائمۀ اطهار،در جای جای اشعارش ابراز می دارد، و در قطعه ای که به مناسبت روز معلّم سروده است ،خاتم الانبیا ، حضرت محمّد (ص)را معلّم و مربّی بشریت دانسته ، و شغل شریف آموزگاری را به مثابۀ ادامه دهندۀ شغل انبیا، مقدّس شمرده است.

اگر چه اشتغال به تحصیل مانع از پرداختن او به شاعری صرف شده، با این حال، می توان به نبوغ او در سرودن شعر،بویژه، به زبان مادری خود بسیار امیدوار بود. و با پشتوانۀ علمی و ادبی که در دوران تحصیل کسب کرده، می توان گفت که هنوز بهار شعری این شاعرۀ نازک خیال به تمامی شکوفا نشده وذوق و استعداد او در آینده ،گلهای رنگارنگی به گلستان ادبیات این مرز وبوم اهدا خواهد کرد.مجموعه شعرهاي او با عنوان "پيراهن سفيد" چاپ شده و در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

اقتداریم سان وطن یکی از اشعار زیبای مرحومه سولماز فهیمی است که در ذیل تقدیم علاقمندان شعر و ادب می گردد:


اقتداریم سان وطن

من آذربایجانلیام شان و وقاریم سان وطن

وئرمرم جان باشقا یئرده سن مزاریم سان وطن

گر گوله گولزاره دونسه جمله عالم من سنی

ویرمرم باغ جنانه لاله زاریم سان وطن

عالم عشق ایچره هر کس گلعذارین ایسته سه

وورغینام منده سنه نازلی نگاریم سان وطن

گورسم احوالون پریشان غملینی تک سیزلایب

حقین اثبات ائیلرم صبر و قراریم سان وطن

رشته عشقونله باغلی اولماسایدی بو کونول

اولمازیدیم شاعره سن شهریاریم سان وطن

ایلک شعریم ایرانیمدا گورنه غوغا ائله دین

من قاریشقا، سن سلیمان تاجداریم سان وطن

سنیم از، تحصیلیم آز،اما طریقه عشقیده

یوز ایلی بیر گونده گئتدیم اقتداریم سان وطن

قارقا،قوزقونلار منی کوسدورسه لرده من کوسمرم

خاطراتیم سنده دیر سن غمگساریم سان وطن

گوزلریمه سورمه چکسم،توتیادن چکمه رم

توپراقونلا وسمه لن نم اعتباریم سان وطن

قبریم اوسته لاله بیتسه یئل دگنده سسلنر

سولمازام لای لای دئنن چون گاهواریم سان وطن

بعضی شاعر عالمینده گاه کاهی کوه اولار

امما من دوزگون دئدیم شعر و شعاریم سان وطن.